نخستین لوله کشی آب آشامیدنی در مشهد

آب مصرفی مردم شهر مشهد و همچنین مسجد گوهرشاد و آستان قدس در گذشته از چاههایی در منازل ، حمام‌ها ، سراها و ... که حدوداً به عمق ده‌متری به آب می‌رسید تامین می‌شد که با چرخ دستی از چاه کشیده می‌شد و این وضعیت تا سالهای 1335 که اقدام به لوله‌کشی عمومی سراسری در سطح مشهد شد ادامه داشت . آب چاههای خانگی شهر مشهد چون لای و شور بود برای شرب از آب حوض انبارهایی که به تعداد زیاد در محلات شهر بود استفاده می شد از جمله در فلکه حضرت و همچنین بست‌های علیا و سفلی و نیز درداخل صحنین آب انبارهای عمیق و پرپله‌ای وجود داشت که از آب نهر خیابان و یا قنوات و یا برف و باران پر می‌شد که آب آنها به واسطه ثبات درجه حرارت زیرزمین در تابستان خنک و در زمستانهای سرد و یخبندان قدیم گرم می نمود و این آب توسط سقایان با مشک پیاده و گاهی با استر به منازل حمل می‌شد. حدوداً در سال 1378 ش برای تامین دائمی آب شرب شیرین و بهداشتی مسجد گوهرشاد و آستان قدس به همت فردی به نام آقای منبعیان آب قنات روستایی به نام سرده که متصل به اراضی آبکوه بوده و در حدود بین خیابان کلاهدوز و استخر شهرداری بالاتر از میدان بار نادری قرار داشت راه به باغ مسجد یا باغ اوقات فعلی در مقابل پمپ بنزین خیابان آبکوه هدایت نموده و در استخری که در آن باغ ایجاد شده بود آب ذخیره می‌گردید. سپس این آب را با لوله وارد باغ دیگری واقع در انتهای خیابان جنت 3 در محل فعلی سلف سرویس دانشگاه فردوسی نموده و از این باغ با لوله‌کشی زیرزمینی آب از طریق دروازه سراب (خیابان سعدی ) و بازارچه سراب و چهارباغ وارد فلکه حضرت می‌شد که ضمن تامین آب برای آستان قدس و استفاده به مصرف شرب مردم و زائران هم می‌رسید و بدین جهت کوچه واقع در ابتدای خیابان سناباد در مقابل خیابان سنایی و ابتدای خیابان مولوی به کوچه یا محله باغ منبع معروف گشت.

منبع:تاریخ‌مشهدالرضا،مولف احمدماهوان،چاپ شاهین،مهر83

| | دفعات بازديد 529 |